Attack on Titan (FILM)

Attack on Titan 

Attack on Titan to pierwsza z dwóch zaplanowanych aktorskich adaptacji popularnej mangi i anime o tym samym tytule. I jak każda ekranizacja znanej serii, również ta musi zmierzyć się z oczekiwaniami oddanych fanów. Bezkrytyczni fanatycy oryginału poczują się filmem zdradzeni i pewnie za nadużycie będą uznawać określenie, iż film jest adaptacją Shingeki no Kyojin. Ogrom zmian, które proponują twórcy, wywołuje wręcz histeryczne reakcje. Pozostałe osoby zobaczą jednak przyzwoity postapokaliptyczny horror gore, który leży na przeciwnym biegunie od wszystkich hollywoodzkich młodzieżowych dystopii science fiction.

Gdyby powierzchownie podsumować, co właściwie ostało się z oryginału, to byłyby to pewnie imiona, Tytani, mury i trójwymiarowy manewr. Akcję przeniesiono do Japonii oraz wykasowano cały wątek społeczno-polityczny, celem skupienia się na postaci Erena oraz wątkach miłosnych. Przy ograniczonym budżecie przeznaczenie większej ilości czasu na rozwój postaci wydawało się być rozsądnym pomysłem. Niestety scenarzyści ponoszą tu porażkę, tworząc zbyt enigmatycznych bohaterów. Zmieniono także relacje między postaciami oraz charaktery. Eren (Haruma Miura) jest zbuntowanym nastolatkiem. Jego motywacje do walki z Tytanami są mgliste, tak jak i uczucia do Mikasy (Kiko Mizuhara). Ona zaś z silnej fizycznie i mentalnie bohaterki, wojowniczki i opiekunki Erena, staje się po prostu milczącą maszyną do zabijania Tytanów. Armin (Kanata Hongō) w filmie głównie statystuje, gdyż jego postać zostaje całkowicie zmarginalizowana.